Mam teraz bardzo trudny czas....żyje od modlitw do modlitw...i choć cięzko mi aakceptować fakt że jeszcze tyle jest rzeczy we mnie których Zly moze się trzymac że czasami mam ochotę się poddać!!!Ale wie także że nie ma inej drogi jak modlitwa i wiara aby zaznać radości i scześcia jakiego może dać nam tylko  Stwórca!Czas świąt i okres Wielkiego Tygodnia jest dla mnie trudnym czasem na samą myśl ogarnia mnie strach przed tym co może by..ale staram się racjonalnie podchodzic do tego faktu..będzie co ma być...!W pamięci mam zeszłoroczne święta a raczej czas przygotowania do nich...bylo ze mna tak źle że egzorcyzmy odbywaly się w domu nie dawalam rady pracować 2 tygodnie lezalam jak kłoda a on robil ze mną co chciał połowy tego co przez ten czas się działo nie pamiętam..ale może i dobrze...bylam w tak ciężkim stanie że bylo zagrożenie życia, nie umialam jeść, pić wszystko zwracalam, nie umialam chodzić ruszyć nawet palcem...sparalizował mnie ręce i nogi mi powykręcal odwodnilam się do tego stopnia że mialam trafic do szpitala....ale z racji tego iż moje ciało było pokryte potwornymi ranami to lekarka nie chciała brac odpowiedzialności za to i dostalam skierowanie do psychiatryka bo w normalnym szpitalu wezwano by prokurature i wstrzęto by dochodzenie czy nie jestem maltretowana i skąd te wszystkie rany a nie czarujmy się "zwykli" ludzie nie rozumieją pojęcia opetanie czy zniewolenie...nie rozumieją to nie ja się tak ranię...czasem nawet dla mnie jest  to cieżkie do pojęcia. Jedyne co wtedy  pomagało to egzorcyzmy zadne leki zastrzyki czy kroplówki tylko modlitwa...! Teraz mam modlitwy w piątek... Wielki Piątek na sama myśl wszystko mnie boli  ale to konieczne. Po ostatnich modlitwach bylo bardzo cięzko co chwila mnie dopadał, wymiotowałam cały następny dzień i co dziwne to nie byla treśc pokarmowa ponieważ nic od czwartku nie jadlam...tylko jakieś kamyki...skrzepy krwi....ks powtarza że to się zdarza że ludzie wymiotuja przeróżnymi przedmiotami np. piasek, guziki, haczyki, a nawet lańcuchy brzmi nieprawdopodobnie ale to ma swoja nazwę materializacja...przewaznie tak się zdarza kiedy mielismy do czynienia z wrózeniem, czarami, urokami. Bardzo żałuję że znow nie będę uczestniczyć w Świętach tak jak na katolika przystało....trudno mi się z tym pogodzić bo tak bardzo chce i  staram się a jednak jeszcze nie umiem się modlic wejść do kościoła nosic krzyża czytać pisma trzymac różańca....a tak bardzo chcę!Dlatego więc proszę o modlitwę w mojej intencji i trzymajcie kciuki !

###########################

.....ale wiem że są konieczne.....

Z mojej wiedzy psychologicznej i psychiatrycznej taka osoba jak ja nadaje się do "pokoju bez klamek"bo przecież z punktu medycyny a bardziej psychiatrii można przypisać mi wiele psychicznych chorob...wiele zaburzeń...dla własnego spokoju konsultowałam się z kilkoma i zgodnie twierdzą że jestem zdrowa umysłowo...ciekawe....bo sie tak nie czuje...widze czuje słysze "coś" czego niema...mam omamy...panicznie boje się....a po ostatnich egzorcyzmach przechodzę potworny czas....!znów po modlitwach czułam się jak ostatni smieć...taka sponiewierana poobijana tak zawstydzona że nawet moj wlasny głos czy dotyk bolał....z bólu nie umiałam się wogóle ruszyć lezałam na ziemi a jakiś najmniejszy ruch przyprawiał mnie o przeraźliwy wręcz nie do wytrzymania ból jakby setki noży było wbijane w moje ciało...jakby ktoś poprzestawiał mi wszystkie wnetrzności...kazdy zmysl tak wyczulony że wstawiennicy musieli szeptać cokolwiek bo myslałam że mi bebenki popekają...w glowie setki mysli i głosow na minutę...."widzsz po co ci to było...."..."s....i tak cie dorwę...""ikomu nie zalezy na tobie...po co się tak meczyć..jak może sobie ulżyć...potnij się...przegon ich.....zażyj coś....itd...od tamtego czasu mam potworne głody...są tak silne że czuje smak narkotyku w ustach..zyły mi puchną..wszystko jest wyzwalaczem nawet pusty mały woreczek czy cukier..mąka...!!!!chcę zapomnieć odciąć się zając się czymś aby nie myśleć nie dawać sobie nawet szansy to puszczam muzyke....przy ktorej sie zawsze uspokajalam...a teraz napawa mnie lękiem i choc nie  mowi mi  sumienie to i tak dalej słucham....kurcze już niby tyle zrobiłam a jednak wydaje mi się że jeszcze nawet do polowy nie doszła z "pożądkami"

choc jest to potworny ból i tesknota za przeszłością zdaje sobie sprawę że jak zrobie o co prosi to przegrałabym i tyle pracy pójdzie na marne...ale nie ukrywam czasem mam to gdzies....

########################

OŚWIECIŁO MNIE!!!

cały czas zmagam się z wlasnymi myslami czynami...zabraniam sama sobie na wiele rzeczy ponieważ wiem że to pokusa Złego, staram się wbrew sobie ufać innym, wierzyć w to co mowią choć w glowie słyszę przeczenie...oni mowią wierz że to śię skończy że Góra da ci wolność, aw glowie słyszę tylko jakie to brednie że ten wysiłek nie ma sensu że to tylko puste gadanie głupich naiwnych litościwych ludzi, ktorzy nie maja zielonego pojecia co przechodze...niechec do zycia do walki wscieklosc na bliskich, ochota wrocenia do przeszlosci...to wszystko towarzyszy mi na codzien i bija sie te mysli przeplataja z uczuciami i powstaje wielki chaos nad ktorym nie potrafie sama zapanowac!!!

może to banalne co powiem ale dla mnie stalo sie jakby myślą przewodnia...wreszcie uświadomiłam sobie że tak naprawde sama sobie nieporadze...ze izolacja czy upieranie sie ze ja sama...jest tylko dumą i niczym wiecej...co z tego ze kiedys nie moglam na nikim polegac i musialam sama sobie radzicc...ale teraz sa ludzie ktorzy chca pomoc...choc czasem robia to w nieudolny sposob to oni maja dobre zamiary...i tak naprawde...do tej pory wszystkich prostowalam mowilam co maja robic aby mi bylo latwiej w tej jakze trudnej sytuacji...a tak naprawdę...to obralam zla taktyke nie moge zmieniac innych na okolo aby bylo lepiej bo to obluda...musze zmienic siebie....i wreszcie teorię przerzucic na praktykę....hehe ale się mój egzorcysta ucieszy z moich przemyśleń....!!!! ja tak naprawdę mam chyba szczęście -mam tylu wspaniałych ludzi koło siebie....wiem ze zlemu sie to nie podoba i próbuje mnie od nich izolowac...juz z kilkoma osobami mu sie udalo...ale choc tak trudno mi przyjąć pomocną dłoń najbliższych przyjaciół...ale choć bardzo bym chciała niestety sama sobie nie dam rady!!!

TERAZ JUŻ WIEM ŻE MOJA SIŁA TYLKO W NIM...!!!!!!!!!!!

********************************

Obiecałam sobie że nie będę się użalać nad sobą!!!ale niestety

MAM JUŻ TAK SERDECZNIE DOŚĆ!!!!

nie potrafię pisać ostrzeżenia dla innych...jak to trzeba uważac na podstępy Złego....!!!! Że kryję się wszedzie itd....

Będę opisywać każdy dzień mojego zmagania sie z tym z czym kiedyś zadarłam!może właśnie  to otworzy oczy wszystkim którzy bawią się zapałkami!

Od 2 lat Zły daje mi popalić!nie spię prawie wogóle, a jak nawet śpię to mam potworne koszmary, nie potrafie jeść wszystko zwracam czasem nawet wodę!nocami najczęściej mnie dręczy stkanie w okna otwieranie drzwi, zimny powiew powietrza przerazający lęk towarzyszy mi cały czas boję się że kiedyś się poddam i zrobię to co on chce czyli abym wróciła i znowu mu służyła wiem brzmi jak bełkot osoby z zaburzeniami maniakalno-paranoidalnymi. nęka mnie psychicznie i fizycznie a tylko dlatego bo odwrocilam sie od niego i chce życ godnie i mieć zadowolenie z siebie a nie nienawiść!kiedys oddalam mu życie bylam satanistką wróżką wywoływalam duchy magia mnie interesowala mocna muzyka to moje zycie bylo, amulety, czarny strój, uzywki uzależnienia okaleczenia bulimia...nienawisc nawet do siebie samej...itd...to bylo moje cale życie! a w momencie kiedy sie ocknęłam i chę być dobra on mi nie pozwala...juz mam dość modlitw egzorcyzmów ciągłej walki zmuszania sie do wszytskiego strachu przerazenia tych okropnych mysli rozkazów tego jak mnie dręćzy tych koszmarów, wiem ze wlasnie o to mu chodzi abym sie poddala...i jestem na dobrej drodze ale juz nie umiem udawać że jestem silna i nic mnie nie ruszy mam dość bólu powykręcanych rąk uderzania głową o ścianę bezwładnie obecności jego wszędzie.....ran jakie mi zadaje tłumaczenia się lekarzom że to nie ja że to nie ja sie tnę czy przypalam...ze to nie ja sie biję....ze to nie ja wypisuje na swoim ciele rózne rzeczy...że to nie specjalnie....odsyłania od lekarza do lekarza... od szpitala do szpitala! najgorsza jest ta samotnośc i niezrozumienie ze strony drugiego człowieka nawet najbliższych,,,"no jak to nie potrafisz iść do kościoła...to wyłącz tego pasożyta i idź..." ty wogóole nic nie robisz aby było lepiej....masz robić tak i tak...wkółko to samo...zobacz ona robi to i to a ty nic tylko mowisz ze ci nie pozwala....tylko to prawda on mi strasznie dokopuje za każda minute przeżytą dobrze i na wiele mi nie pozwala....czuję sie jak jakaś marionetka ....MAM DOŚĆ!!!!!

Trudny czas....

gdy zakładałam ten blog myslałam że będe

a bardziej że dam radę

opisywać każdy dzień walki...

ale niestety nie daję rady...

Wiem że brzmi dziwnie walka....ale z kim?

nasuwa się pytanie otóż z wrogiem

wszystkich ludzi tego co dobre...!

 wiem brzmi jak slogan psychicznej..

ale niestety nie jestem psychiczna

(chociaż czasem bym chyba wolała)

dlatego bo wtedy zaaplikują jakieś leki i można się pozbyc strachu lęku wrażenia że ktos cię obserwuje dotyka straszy coś stuka w szyby otwiera drzwi itd...wrażenie i odczucia straszne...ale niestety ten problem jest o wiele bardziej złożony i medycyna nic tu nie pomoże!!!

Ostatni czas był dla mnie wielką próbą...wytrwania w dobrym "on" na każdym kroku pokazywał mi jaki to świat okrutny jak to nikogo nie obchodzę jak nikt nie liczy się z moim zdaniem jak bardzo jestem samotna jak wielki błąd popełniłam w dniu kiedy postanowiłam iść poraz pierwszy na egzorcyzm...powoduje że tęsknię za "tamtym" życiem w któym była i liczyła się tylko zazdrość chęć posiadania dążenia po trupach do celu liczyły się nałogi złe towarzystwo sex narkotyki krzywda swoja i innych kłamstwo sataniści nie obchodziło mnie to co będzie potem za kilka tygodni lat liczyło się tylko to co tu i teraz bo jutra mogę nie przeżyc...to było moją dewizą życiową...a teraz kiedy chcę wreszcie byc szczęśliwą kiedy chcę zycie swoje poukładać to okazuje się że mam taki ogromny nad bagaż który nie chce się odczepić który ciągle  uważa że ma nademną wladzę i może mną dalej kierować i dlatego ostatnie kilka miesięcy jest dla mnie bardzo trudne ponieważ staram się uparcie choćby na czworaka walczyć o chwile spokoju a wiem że go zaznam tylko u boku tego który jest i zwycięża!!!! a to się Złemu nie podoba i daje mi w kość...za każdy miły gest za każdą godzinę dobrze spędzoną obrywam dobija mnie bólem jakby setki noży wbijało się w moje ciało....i robi mi taki zamęt w głowie że czasem nie wiem co moje a co mi chce wcisnąć...mój ks.egzorcysta powtarza "kto nie potrafi cierpieć ten nie potrafi kochać" z początku się wkurzałam na te słowa bo ich nie rozumiałam...nierozumiałam dlaczego tak bardzo Złemu zależy aby mi się nie udało abym znowu poniosła porażkę...ale niestety jest coraz słabszy...i jedyne co może to nękac mnie cierpieniem bo woli mi nie może odebrać a ja bardzo chce (czym ciężej tym bardziej) zaznać miłości którą tylko może dać mi...wiadomo kto...!

**********************************************

Tak właśnie zaczęła się moja jakże trudna i długa droga 

ku całkowitej wolności!!!

Egzorcyzmy trwają już 2 lata i choć ten czas jest bardzo trudny 

to jedno wiem napewno

SAMA NIE DAM RADY!!!

Muszę pragnąć Góry bardziej niż powietrza!

Tylko z Nim zwyciężę!!!

Tylko że to nie jest takie proste jak sie wydaje...

bo "pasożyty" czy "wirusy"(jak kto woli tj. demony) 

które są we mnie wiedzą że jeśli dopuszczą do pogłębienia mojej wiary 

w Jedynego to będą musiały się wynieść i zostawić mnie w spokoju.

A one walczą o każdego kto próbuje zboczyć z ich "dobrej" drogi życia

tym bardziej jak służyło im się tyle lat...co ja...!

Każdy dzień to walka,

 każda noc to potworny koszmar z demonami w roli głównej,

ale wytrwam bo mam motywację...

tęsknię za Przyjacielem, modlitwą, 

spokojem i normalnym życiem!

Choć często wątpię  w moc Góry to tylko z przemęczenia i bezsilności 

bo w głębi Góra to moje największe pragnienie!

Może pozbawić mnie wszystkiego, 

zabrać to na czym mi zależy, zdrowie, prace, 

może mnie pozbawić przyjaciół, moge zostać sama,

może naprawdę wiele, i to próbuje na mnie...

ale dwóch rzeczy nie może 

po pierwsze pozbawić mnie życia...

po drugie zabrać mi tęsknoty i pragnienia być wolnym!

WIARA to jedyny ratunek!

Ps. Proszę o modlitwe w intencji mojego uwolnienia

każdego kto będzie odwiedzał to miejsce.